خانه / مشاوره / مشاوره کنکور / مشاوره انگیزشی / حس درس خوندن نیست! حوصله درس خوندن ندارم!

حس درس خوندن نیست! حوصله درس خوندن ندارم!

حس درس خوندن نیست!

هر ساله تعداد زیادی از افراد جامعه ما با رنج سنی متفاوت که البته بیشتر آن‌ها جوانان ۱۸ ساله هستند در کنکور شرکت می‌کنند. کنکوری‌ها تلاش می‌کنند تا در این ماراتن پر پیچ و خم به موفقیت برسند و در رشته مورد علاقه دانشگاهی که قلباَ دوستش دارند مشغول به تحصیل شوند. در ابتدای مسیر تقریبا ۱۰۰ درصد داوطلبان با انگیزه فوق العاده زیاد و انرژی وصف ناپذیر و باور نکردنی مشغول به محیا کردن شرایط می شوند و به نوعی با آمادگی بالا استارت می‌زنند و دروس را خیلی خوب مطالعه می کنند. در نیمه‌های راه به دلایل محتلف از جمله مشکلاتی که در زندگی شخصی هر یک از این عزیزان وجود دارد کم کم از درس زده می شوند. مشکلاتی مثل نداشتن امکانات خوب، نداشتن منبع های مطالعاتی مناسب … و از این دست مشکلاتی که شما را از ورود به مسیر آرزوهاتون دور می‌کند.

به شما تبریک میگیم!

همین که جرات داشتید آرزوهاتون رو تصور کنید و برای خودتون اهدافی تعیین کردید گام اول برای موفقیت رو برداشتید! همین که به عشق آرزوهاتون به سمت این مسیر قدم برداشتید جا داره که به شما تبریک بگیم! چرا که بسیاری از افراد هم سن و سال شما تهی از رویاهای بزرگ هستن و برنامه ای برای قدم گذاشتن در مسیر اهدافشون (البته اگه هدفی داشته باشن) ندارن!

حس درس خوندن نیست

اگر موفق نشی تنها دلیلش خودت هستی!

دوست عزیزی که از مشکلاتت خسته شدی و به قول خودمون صبرت به انتها رسیده! شمایی که منتظر یه جرقه هستی تا همه چیز رو رها کنی! کاش یخورده دور و اطرافت رو بهتر میدیدی که کم نبودن افرادی که با مشکلات خیلی زیادی استعدادهای خودشون رو شکوفا کردن… کم نبودن آدمایی که با وجود رنج و سختی فراوان تو زندگیشون به موفقیت‌های خیلی بزرگ رسیدن! کافیه زندگینامه افراد موفق رو بخونی و متوجه این حرف های من بشی.

اگر تو زندگیت موفق نشی مقصر اصلی خودت هستی…

دوست عزیز اشتباه نکن! من نفسم از جای گرم بلند نمیشه… فقط اعتقاد دارم که اگر درس نخونی و یا هیچ حرکتی برای رسیدن به رویاهات نزنی، کسی برای تو دلش نمی‌سوزه! هیچکس مشکلات تو رو نمی‌بینه، فقط یک چیز می‌گن اونم اینه که  “فلانی در حد این صحبتا نبود”

حالا به نظرت با این همه تفاسیر حتی با در نظر گرفتن اینکه حتی یک کلمه هم درس‌ها رو مطالعه نکردی بهتر نیست که از همین الان شروع کنی کم کم به خوندن عادت کنی و تا دو هفته دیگه اوج بگیری! یا میخوای بشینی دست رو دست بزاری و فقط از نداشتن منایع مطالعاتی خوب و کمبود امکاناتت بگی؟؟؟

تو جامعه که به اکثریت مردم نگاه کنی غم رو تو چهرشون میتونی ببینی و حتی میتونی به راحتی بفهمی پشت اون خنده های مصنوعی چه حسرت هایی هست…

از نظر من بزرگترین حسرت حسرت کارهای که هیچ وقت برای انجام دادنشون پا پیش نزاشتیم….

اکثر مردم قشنگ زندگی کردن رو فراموش کردن و به کل یادشون رفته چه لذت هایی وجود داره تو زندگی که ازش غافل شدن .. با نگاه کردن مردم ناخودآگاه یاد این نوشته دکتر حسابی میفتم:

لذت بردن را یادمان ندادند!

از گرما می نالیم از سرما فرار می کنیم. در جمع از شلوغی کلافه می شویم و در خلوت از تنهایی بغض می کنیم.

تمام هفته منتظر رسیدن روز تعطیل هستیم و آخر هفته هم بی حوصلگی تقصیر غروب جمعه است و بس!

همیشه در انتظار به پایان رسیدن روز هایی هستیم که بهترین روز های زندگیمان را تشکیل می دهند: مدرسه..دانشگاه..کار

حتی در سفر همواره به مقصد می اندیشیم بدون لذت از مسیر!

غافل از اینکه زندگی همان لحظاتی بود که می خواستیم بگذرند…

کاش یک مقدار به این نوشته فکر کنید… ببینید که چه لذتی دارد که با همه این مشکلاتی که هر لحظه در حال لیست کردنش در ذهنتون هستید قدم تو مسیر اهداف و آرزو هاتون بزارید و آخرش به خودتون ببالید که شما هم تونستید خواسته دلتون رو برآورده کنید..

یه ذهنیت قوی بساز، هدفت در زندگی رو کشف کن و یاد بگیر که از اشتیاق خودت بهره بگیری. یه رویای جذاب بساز و یاد بگیر که برای اون رویا هدف تعیین کنی و برای این هدف‌ها دست به عمل بزنی.

به ما یاد داده‌ان که با کم کردن از توقعات‌مون، از نتیجه تلاش‌هامون سرخورده نشیم. سرخوردگی حس بدیه. اما هیچ کس هم تا به حال با کم‌توقعی به گنج نرسیده.

مرد پیری به گذشته‌اش نگاه می‌کنه، و می‌دونه که زندگیش داره به پایان نزدیک می‌شه. به دور دست‌ها خیره می‌شه و با خودش فکر می‌کنه که دقیقا کجای زندگیش بود که رویاهاش مردن.

اما هیچ لحظهٔ خاصی در کار نیست. رویاها به تدریج جون می‌دن. رویاها قطره قطره آب می‌رن.

ممکنه یک روز درس نخونی، یا ممکنه حوصله وا کردن لای کتابم نداشته باشی، هیچکدوم از اینها زمان قابل توجهی نیست. همیشه فردایی هست که همه چیز رو درست کنی.

شاید سفر رویایی‌ت رو عقب بندازی، یا به خودت قول بدی که داستانت رو بعدا حتما می‌نویسی، یا قسم بخوری که این آخرین باریه که وقتت رو به بطالت میگذرونی. همیشه فردایی هست که همه چیز رو درست کنی.

هیچ لحظهٔ خاصی وجود نداره که بگی در اون لحظه در رسیدن به هدفت شکست خوردی.

همیشه فردایی هست، تا وقتی که دیگه نیست!

حس درس خوندن نیست

مطمئنم و ایمان دارم که اگر از همین زمان تصمیم بگیرید و به خودتون و توانایی‌ هاتون باور داشته باشید هر هدفی که برای خودتون تعیین کردید دست یافتنی هست!

اگر تا الان هم شروع نکردید کم کم مطالعه را شروع کنید و در طی چند روز ساعت مطالعه خودتون رو زیاد کنید.

مطالعه کردن رو از درس‌هایی که بهشون علاقه دارید شروع کنید.

درس‌های مورد علاقتون رو به نقاط قوت خودتون تبدیل کنید و از نقاط ضعفتون چشم پوشی نکنید، با تمرین و تکرار اون‌ها رو برطرف کنید. کارنامه افرادی که در سال گذشته در رشته شما قبول شدند رو بررسی کنید و درصد هایی که برای رسیدن به قبولی در رشته مورد نظر لازم دارید رو تعیین کنید. با این کار کمی به ذهنتون نظم میدید و میدونید که برای رسیدن و قبولی تو رشته دلخواهتون چه شرایطی لازم هست، برای محیا کردن این شرایط یک برنامه ریزی منظم داشته باشید و با قدرت هرچه تمام تر با نهایت توان تلاش کنید.

موفقیت همین نزدیکیست

لطفا قدم بردار…

به نظر شما چه عاملی باعث میشه حس درس خوندن پیدا کنید؟ منتظر نظرات شما زیر این پست هستیم…

19 دیدگاه

  1. یکی از نواده ها

    سلام… راستش یه وقتایی پیش میاد ازین حسای بد.. شرایط باعث میشن یکم فاصله بگیری از درس.. ولی خب باید زرنگ باشی موقعیتو تغییر بدی و برگردی به درس(((: یکمی زیادی شیطنت داریم..

  2. سلام….
    راستش من که کلا نا امیدم برای کنکور…
    بخاطر یسری شرایط دیر شروع کردم به خوندن
    و گاهی بعضی شرایط باعث میشه از درس فاصله بگیرمُ بعدش کلا حسُ حال خوندنم از بین میره وُ دوباره روز از نو روزی از نو…
    بسییییااار بسییییار نیازمندِ یه انگیزه ی درستُ حسابی و انرژی بخش هستم :))

  3. سلام.بچه ها من بعضی وقتا حسرت میخورم حسرت این که چرا اون موقع نرفتم تجربی و الان به این فکر افتادم.ببینید من ۲۶سالمه.کارشناسی عمران گرفتم اوایل کار خوب بود اما الان خیلی افتضاحه.من با همه این مشکلات و سختی ها بازم امید دارم میخوام پرستاری قبول بشم.الان ۲ ماهه دارم روزی ۷ساعت میخونم.اینارو گفتم که با این سن کمتون۱۸_۱۹ کم بازی دربیارین.بچه ها امروز به اختیار فردا به جبر.پس بگین یا علی و بهای قبول شدنو بپردازین.بخدا با همون کتابای ساده هم میشه شروع کرد

  4. سلام آقا محمود شما ۲۶ سالته من ۳۰ سالمه بهیارم حالا تصمیم گرفتم ب کنکور دادن برای پرستاری انگیزم خیلی زیاده من با اینکه خیلی ساله از درس فاصله گرفتم با وجود همه تغییرات و داشتن مشکل برای تهیه منابع ولی هنوز امید دارم ک بتونم موفق بشم ب نظر من هیچ وقت برای تحصیل دیر نیست .من یه نصیحت می کنم ب خواهرو برادرای کوچیکتر از خودم اصلا نا امید نشین .انقد درس بخونین تا بتونین بالاخره ب آرزوتون برسین .حتی اگه چند سال طول بکشه قبول شدن تو کنکور.اگه پا پس بکشین بزرگتر این اشتباه عمرتونو کردین اشتباهی ک مطمئن باشین زندگیتونو زیرو رو می کنه .نذارین زمانی برسه ک مثل الان من افسوس بخورین…
    آ

  5. منم ۲۶ سالمه ليسانس پرستاري هستم فوق ليسانس روانشناسي باليني اما از هيچ كدوم از رشته هام راضي نيستم از يك هفته پيش شروع كردم واسه دندون پزشكي ميخونم با اينكه ديره ولي من اميد دارم

  6. سلام من ۱۸ سالمه و امسال کنکور دارم متن رو خوندم خیلی قشنگ وانگیزشی بود مخصوصا گفته ی دکتر حسابی ((همیشه در انتظار به پایان رسیدن روز هایی هستیم که بهترین روز های زندگیمان را تشکیل می دهند … غافل از اینکه زندگی همان لحظاتی بود که می خواستیم بگذرند…)) ممنون بابت متن ونصیحتتون

  7. با سلام.دوستان من کمتر از دو ماه دیگه ۴۷ ساله میشم
    کارشناس پرستاری هستم،تازه هم ارشد روان شناسی بالینی تموم کرده ام.
    اگر ۵ حتی ۱۰ سال هم پشت کنکور بمونین واسه رشته های تاپ،فقط پزشکی، بخدا ارزششو داره….
    من الان که کلاهمو قاضی میکنم میبینم اگر از ۹۰ مطالعه درست و حسابی برای پزشکی میکردم،مطمئنا تا الان قبول میشدم
    حتی امسال هم قبول میشدم بازم برنده بودم…
    تمام کتابهای روانشناسی و غیره جمع اوری و به انباری برده ام.
    میخام از ۱۵ فروردین ۹۶ برای کنکور ۹۷پزشکی ازاد بخونم
    شماره من ۰۹۳۶۲۸۵۶۸۵۵ می باشد…
    اگر دوستان مایل باشند به همراه مدیریت محترم این گروه
    یک گروه اختصاصی برای گزارش فعالیتهای مطالعه ای و هم افزایی و انعکاس پیشرفتهایمان تشکیل بدهیم…
    پیش بسوی دانشجوی پزشکی در مهر ۹۷

    حق یارتان.فرهنگی

  8. باعرض سلام و خسته نباشید . من امروز به طور اتفاقی به این سایت برخوردم و بیشتر مطالب رو خوندم
    واقعا تا به حال مطالب انگیزشی به این اندازه حرفه ای ندیده بودم و این سایت به آدم روحیه کاذب نمیده
    این سایت محصل ایرانی واقعا عالیه

  9. واقعا لذت بردم هم از متن و هم نظرات دوستان
    یکی از دوستان واقعا درست فرمودن گاهی فقط داریم بازی درمیاریم منتظر یهاتفاق ساده و احمقانه هستم تا همه چیو بذاریم کنار.
    بدون رنج گنج میخوایم بدون تلاش رشته خوب تو دانشگاه خوب میخوایم وقتیم نمیشه کل عالمو آدمو مقصر میدونیم جز خودمون.
    موفق باشید

  10. من فقط میتونم بگم کمکم کنید 😞😖
    من یهویی به کل ناامید شدم… دیگه نمیخونم… هیچی نمیخونم… تمرکز ندارم‌‌‌…

  11. سلام منم سال ۹۷ کنکور دارم
    درسم خیلی خوب بود ولی دیگه نمیتونم بخونم کلا روحیه ای ندارم ک اش استفائه کنم از کنکورم نمیترسم از پسش بر میام ولی ب شرطی ک بتونم مشکلموبا خودم حل کنم ک فکرکنم امکان ناپذیره
    نمیدئنمم چیکار کنم

  12. من آدمی بودم که خیلی پشتکار درس خوندن داشتم …الان دانشجوی دکترای مهندسی هستم ۲۵ سالمه توی یکی از دانشگاههای تهران…ولی از یکی دو ساله دیگه انگیزه قبلا ندارم…وقتی اینقدر تلاش کردنمو و میبینم نه کاری هست و نه مزایای خوبی و …نهایت هم کار با حقوق یکی دو ملیونی ..از اونطرف افرادی که زحمت زیادی نکشیدن و الان انقدر امکانات دارن…ادامه دادن واسم سخت میشه…وقتی میبینم همه از پزشکی و دندونپزشکی حرف میزنن و واقعا هم جز رشته هایی هستن ک آدم نتیجه زحمتشو میگیره ناامید میشم…من میتونستم راحت قبول بشم این دو تا را ولی از کجا میدونستم مهندسی انقدر بد بشه اوضاعش ..

  13. منم ۹۷کنکور دارم. ولی اصلا امیدی به کنکور ندارم…
    حتی هدفم رو هم گم کردم. تمرکز افتضاحی دارم.
    هیچی نمیتونه بهم انگیزه بده . گوشم با این حرف ها و انگیزه ها پر هست…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *